Edebiyat Platformu

Kahvemizi yudumlarken ciddi konulardan bir nebze uzaklaşıp kültür-sanat, teknoloji, ilişkiler gibi hayata dair konuları konuşuyor, öneri alıyoruz

Edebiyat Platformu

Mesajgönderen Skywalker » 25 May 2014 22:42

facebook
twitter
gplus

Resim

Edebiyata ilgi duyan kişiler bu konu altında kitaplardan alıntılar, alıntı şiirler (ya da kendi şiirleri), denemeler, yazılar, anılar ve edebiyata dair birçok şey (kendi yazdıkları da dahil) paylaşırsa güzel olur diye düşünüyorum. Forumda böyle bir başlığın eksikliği vardı. :) Ben başlayayım;

“Her haklı olma ihtiyacı hissettiğinde farkına varmanı isterim; ego senden doyum bekliyor. Hemen onu sustur; onu beslemeyeceğini kibarca söyle ve sevgiyle yerine oturt.” (Uğur Koşar - Allah De Ötesini Bırak)
Skywalker
 

Re: Edebiyat Platformu

Mesajgönderen Sofie » 26 May 2014 00:04

facebook
twitter
gplus

"Nasıl doğuşumuz bizim için her şeyin doğuşu olduysa, ölümümüz de her şeyin ölümü olacak. Öyleyse, 100 yıl daha yaşamayacağız diye ağlamak, 100 yıl önce yaşamadığımıza ağlamak kadar deliliktir. Ölüm başka bir hayatın kaynağıdır . Bu hayata gelirken de ağladık , eziyet çektik; bu hayata da eski şeklimizden soyunarak girdik.
Başımıza bir defa gelen bir şey büyük bir dert sayılamaz . Bir anda olup biten bir şey için bu kadar zaman korku çekmek akıl karı mıdır ? Ölüm uzun ömürle kısa ömür arasındaki farkı kaldırır ; çünkü yaşayamayanlar için zamanın uzunu kısası yoktur .
'' (Montaigne- Denemeler)
Resim
Kullanıcı avatarı
Sofie
 
Mesajlar: 325
Kayıt: 27 Mar 2014 17:46

Re: Edebiyat Platformu

Mesajgönderen qnq » 26 May 2014 00:39

facebook
twitter
gplus

Ben öyle “kuşun kanat çırpışındaki rüzgarın sesi” gibi cümleler yazmayı bilmem. Ya da yüklü anlamlar içeren sözler aktaramam. Düşündüğüm şeyi olduğu gibi söylerim. O an aklıma ne ile ilgili yazmak gelmişse onu yazarım. Gündemde ses getiren konuları bilmem ben.
Güzel fotoğraflarla yazımı destekleyip, derinliğine derinlikte katamam. Bilmem çünkü fotoğrafı. Yazdığım şeyin fotoğrafı yoktur bende. Zaten gerçek bir fotoğrafı çekmeyi de bilmem.
Yalnızca başkalarının sözlerini alıntı yapan ahmaklardan hiç değilimdir. Yazdığı sözü neden yazdığını dahi bilmeden, sırf, karaladığı iki satır üçe çıksın diye yazı yazan tipler vardır hani. Tek amaçları beğeni toplamak ve aferin almaktır. Bende o da yoktur. Ya ben yazarım ya da susarım.
Yüzlerce, binlerce kişi yazdıklarımı okusun kaygısı da yoktur bende. Sadece o okusun yazdıklarımı yeterlidir benim için. O’nun kim olduğunu bende bilmem.
Bildiklerimden ziyade bilmediklerimden başlarım ben.

qnq
qnq
 
Mesajlar: 6
Kayıt: 21 May 2014 13:04

Re: Edebiyat Platformu

Mesajgönderen sarıcizmelimehmetaga » 29 May 2014 19:45

facebook
twitter
gplus

Resim

Biraz ‘ÖZLÜ’ Biraz BEN

Bir röportajında neden yazılır sorusuna şöyle cevap veriyor Tezel Özlü;

‘’ Dünya acılı olduğu için yazılır . Duygular taştığı için yazılır. İnsanın kendi zavallılığından sıyrılması çok güç bir işlemdir. Ama insan bu, bir kez bu zavallılıktan kurtulmayı görsün, o zaman yaşamı kendi egemenliği altına alabilir. İşte böylesi bir egemenliği bir iki kişiye daha anlatmak için yazılır ya da kendi kendine kanıtlamak için. Çünkü insanın kişisel özgürlüğü, kendi dünyasına egemen olmasıyla başlar. Dünyasına egemen olan insan, acıları çoşkuya,bunalımı yaratmaya, sevgisizliği sürekli aşka dönüşterebilir. Ben dünyama egemen olabilmeyi edebiyatla öğrendim. ‘’

Ne kadar etkileyici öyle değil mi? Kendini çok iyi ifade edebilen bir yazar Tezel Özlü. Eserini okuduğunuz andan itibaren kurduğu cümlelerden bunu hemen anlayabiliyorsunuz. Onun eserlerinde toplum kurallarına başkaldıran, kadın duyarlılığını öne çıkaran bir ses vardır. Eserlerini okuduğunuz da üzerinizden kolay kolay atamayacağınız izler bırakır. Bu nedenle ilk yazımı Tezer ÖZLÜ hakkında yazmak istedim. Çünkü yazar gibi bende duygularımı ifade etmek için yazıyorum. Düşündüklerimi daha kalıcı hale getirmek ve kendi dünyama egemen olmak için yazıyorum .

*

Tezer Özlü‘yü daha iyi anlayabilme şansını ise Çocukluğun Soğuk Geceleri kitabı ile elde ettim, daha önce onun hiçbir kitabını okumamıştım. Bu kitabı okuduğunuz an herkesin içinde yaşadığı yalnızlık, bunalım ve varoluşa dair sorular yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor. Sorgulama hissi ile doluyorsunuz. Kitap size kalabalık dünyada ne kadar yalnız olduğunuzu hatırlatıyor. Baskılar, isteğe göre gitmeyen hayatlar, toplumun bize dayattığı zorbalıklar… Kitapta bu konular yazarın çıplak gerçekçiliği ile anlatılıyor. Sevdiğim başka bir şey de yazarın hem çocuk hem yetişkin halini onun gözünden yaşamamız. Özellikle yazarın hastane de geçirdiği günleri anlattığı ve elektro şok verilirken hissettiği duyguları yazarla birlikte yaşayarak hatta onun için üzülerek okuyor ve ancak bu kadar iyi anlatabilirdi diyorsunuz.

Kitabın bir başka bir özelliği de okurken her cümlenin her paragrafın altını çizme gerekliliği .Çünkü okuduğunuz her cümle çok farklı anlamlara gelebiliyor. Sizlere kitap içinden birkaç örnek vermek istiyorum fakat bunları ifade ederken zorluk çektiğimi de belirtmeliyim. Kitap tümü ile okunduğunda çok daha anlamlı bir halde çünkü.

“Yaşam, şimdi ancak kavranılması ve anlaşılması gereken; oysa yaşanması, gerçeğine inilmesi ilerideki yıllara atılan bir yabancı öğe gibi önümüze getirilmiş. Coğrafya derslerine getirilen yerküre gibi. Kimse yaşadığımız mevsimin, günlerin ve gecelerin yaşamın kendisi olduğundan söz etmiyor. Her an belirtilen bir öğretiye, bizler de hazırlanıyoruz. Neye?’’

Bu paragrafı okuduğunuzda hayat üzerine düşünmeye başlıyorsunuz. Çünkü hayatın sıradanlığı, bizim hayat için hiçbir şey yapmayışımız, hayatı makineye bağlı bir döngü şeklinde devam etmemiz ve bizlerin bundan şikayetçi olmaması, hayata şekil veremeyişimiz… Tezer Özlü’nün kitapları en çok da bunları hissettiriyor. Ya da başka bir paragrafında;

”Neden dost olmadan, erkek-kadın, karı-koca olmaya çabalıyoruz? Bizim insanlarımızın insan sevmesi, insan okşaması, çocukluktan engelleniyor. Saptırılıyor, çarpıtılıyor.”

derken sevmenin bile ayıp olduğu, bir kadın ve erkeğin sadece karı koca olabileceği, dost olmadan birbirimizi belli görevler yüklenmiş iki insan olarak görmemizden yakınmasını çok anlamlı buldum çünkü yaşadığımız toplumda bir kadın ve erkeğin asla arkadaş olamayacağına o kadar inandırılmışız ki.

Ya da başka bir satırında ”Bazı kitaplar, gerçek yaşamdan daha duyarlı, daha büyük boyutlara götürüyor ” derken bende aynı şeyi bu eseri için düşündüm. Kitap sizi oldukça etkileyebiliyor. Bitirdiğimde yalnız kalmak, hayat üzerine düşünmek istediğim zamanlar bile oldu. Çünkü kitaptaki duygular oldukça gerçekti. Ölüm ve yaşam arasındaki o duyguları çok iyi hissettiriyordu. Ve içindekiler oldukça hayattandı. Benzer şeyler düşündüğümüz hayatımızdan.

Kitapta kendimizden, hayattan, yaşadıklarımız veya yaşanmışlıklardan ziyade Tezer Özlü’yü de buluyoruz. Kitap kesinlikle Tezer Özlü’nün hayatına da çok iyi ışık tutuyordu. Eğer sizde Tezer Özlü’yü daha önce hiç okumadıysanız ve okumayı düşünüyorsanız kesinlikle Çoçukluğun Soğuk Geceleri ‘ni okumanızı tavsiye ederim. Yazarın dünyaya karşı bakış açısını ve ruh halini oldukça iyi anlayabiliyor ve yazarı daha iyi tanıma şansını buluyorsunuz.

SARIÇİZMELİMEHMETAGA
sarıcizmelimehmetaga
 

Re: Edebiyat Platformu

Mesajgönderen arnoldburadanegezer » 29 May 2014 20:29

facebook
twitter
gplus

''Cesurca çıkarım düşmanımın karşısına çünkü kimseden korkusu yoktur bu kalbin.
Ancak gönül yarası korkutur beni.
Kör kalmaktan korkarım savunmasız gecede.
Aslında kimi itiraf eder kendine, kiminin kafası basmaz.
Sığ bir kalpte korku barınmaz, çünkü sığ kalpler asla kırılmaz.
Ama esen yelle bile incinebilir içtenlikle seven şefkatli kalpler.
Sahiden dürüstsem sonuna kadar açmam gerekir hassas kalbimi sevenlerime.
Büyük sevinç duyarım bundan ya da kalbimi söküp geri verebilirsiniz elime.''

Tupac Amaru Shakur

Niye izin vermiyosun yoluna kuş konmasına
Niye izin vermiyorum yoluma kus konmasına
Niye kimseler izin vermez yollarına kus konmasına
Öyle güzelsin ki kus koysunlar yoluna.
arnoldburadanegezer
 
Mesajlar: 280
Kayıt: 14 Tem 2013 22:21

akrep gibisin kardeşim

Mesajgönderen eskimo » 30 May 2014 15:03

facebook
twitter
gplus

akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
bir değil,
beş değil,
yüz milyonlarlasın maalesef.
koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
demeğe de dilim varmıyor ama
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!

Nazım Hikmet
Kullanıcı avatarı
eskimo
 
Mesajlar: 2605
Kayıt: 22 Haz 2013 22:57

Re: Edebiyat Platformu

Mesajgönderen bir adem » 30 May 2014 15:41

facebook
twitter
gplus

cemil meriç okuyan seven var mı, epeydir aklımda var okumak da nasip olmadı
hududunu ahududu bahçesi yaptım, geçişte tatlı yedim, kaçışta çite çarptım.
hz. kierkegaard (k.s) nin yolu üzere inşeallah

BİRRUH BİDDEM NEFDİK YA ADEM

olum engelleyin geçin ne uğraşıyonuz :D
bir adem
 
Mesajlar: 2015
Kayıt: 20 Mar 2014 20:36

Re: Edebiyat Platformu

Mesajgönderen Biskiel » 30 May 2014 16:55

facebook
twitter
gplus

Önümde dursan ve bana baksan içimdeki acılar hakkında ne bilebilirsin ki? Ben seninkiler hakkında ne bilebilirim ki? Ve ayaklarına kapanıp ağlasam ve anlatsam; sana cehennemin sıcak ve korkunç olduğunu anlatsalar; benim hakkımda cehenneme ilişkin bildiklerinden daha fazla bilecek misin? Bu yüzden bile biz insanlar cehennemin kapısının önündeymişiz gibi birbirimizin karşısında o kadar saygılı, o kadar düsünceli, o kadar sevgiyle durmamız gerek.

Franz Kafka
Kullanıcı avatarı
Biskiel
 
Mesajlar: 729
Kayıt: 09 Eki 2013 07:39

Re: Edebiyat Platformu

Mesajgönderen Simonov » 30 May 2014 23:48

facebook
twitter
gplus

Hiç uçan balonum olmamıştı. Olsa ne olacaktı ki? Balonu süzülüp gideceği bir gökyüzüm bile yoktu yüreğimde. Çaldılar.
Resim
Kullanıcı avatarı
Simonov
 
Mesajlar: 441
Kayıt: 23 Oca 2014 17:11
Konum: İstanbul

Re: Edebiyat Platformu

Mesajgönderen usescrt » 31 May 2014 00:00

facebook
twitter
gplus

biz küçükken , abilerimiz karşı cinsten hep red yerdi,tokat yerdi , bizi utangaç kılan sanırım kuru fasulye ile soğan yiyen o güzel insanları tanımamızdı.. Uzaktan sevmeyi lüks bildik..lüks içinde yaşadık ama cebimiz hep boştu

Usescrt
http://usescrt7.blogspot.com.tr

'' innâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn ''
Kullanıcı avatarı
usescrt
 
Mesajlar: 2745
Kayıt: 11 Tem 2013 23:12

Sonraki

Dön VekilSiz Kahve
cron